بررسی تأثیر جراحی‌های چاقی و متابولیک بر سبک زندگی مددجویان مبتلا به چاقی مفرط با تأکید بر عوامل اقتصادی و اجتماعی

نویسندگان

1 اسـتادیار گروه آموزش عـلوم اجتماعی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران

2 دانشیار گروه جراحی عمومی، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، بیمارستان امام رضا (ع)

چکیده
زمینه و هدف: هدف این مطالعه فراتر از مطالعات تکراری صرفه‌جویی در هزینه‌های چـاقی، عوارض آن و مسائل مربوط به مراقبت‌های بهداشتی، تعیین تأثیر عوامل اقتصادی و اجتماعی موثر بر جراحی چـاقی و متابولیک است. مواد و روش‌ها: پژوهش حاضر یک مطالعه مـورد شاهدی است. جامعه مـورد مطالعه شامل افـراد کاندیدای جـراحی چـاقی و متابولیک در بیمارستـان‌های آموزشی - درمانی اسـتان کرمانشاه در سال 1402 بودند که در دو گروه مداخله و کنترل مـورد مطالعه قرار گرفته‌اند. جمع‌آوری داده‌ها با دو ابزار مصاحبه و پرسشنامه صورت گرفته است. پس از جمع‌آوری داده‌ها به‌منظور سازمان‌دهی و تجزیه تحلیل داده‌ها از نرم افزار آماری SPSS 25 استفاده شد. یافته‌ها: در هر دو گروه فراوانی بیماران زن بیشتر از مردان بود. بیماران گروه 1 ظرفیت کاری (وضعیت شغلی، میانگین ساعات کار هفتگی و متوسط درآمد ماهیانه) بالاتری را گزارش کردند. در گروه اول 1/42 درصد از آنها شاغل بودند؛ اما در گروه 2 تنها 58/31 درصد بیماران شاغل بودند . میانگین ساعات کار هفتگی در گروه 1 معادل 4/6±2/37 ساعت و در گروه 2 برابر 4/12±9/28 ساعت بود. متوسط درآمد ماهانه گروه 1 برابر 25±110 میلیون ریال و برای گـروه 2 برابر 15±90 میلیون ریال بود. میـزان مشارکت در فعالیت‌های ورزشی در گـروه 1 معـادل 47/39 درصد و گـروه 2 برابر 53/10 درصد بود. 42 درصد از بیماران گروه 1 و 7 درصد بیماران گروه 2 اظهار داشتند که به‌طور قابل‌توجهی در زندگی اجتماعی فعال‌اند. گروه 1 خدمات پزشکی کمتری را دریافت کرده‌اند و به‌تبع متحمل هزینه‌های کمتری شده‌اند. اختلاف معناداری میان دو گروه در مراجعه به بیمارستان‌ها وجود داشت. نتیجه‌گیری: بعد از انجام جراحی‌های چـاقی و متابولیک و گذراندن دوران نقاهت، افراد ظرفیت کاری (وضعیت شغلی، میانگین ساعات کار هفتگی و متوسط درآمد ماهیانه) بیشتری از خود نشان داده‌اند؛ افزایش میزان اشتغال، افزایش میانگین ساعات کار در هفته، افزایش میزان درآمد و کاهش دریافت مرخصی استعلاجی همگی نشان‌دهنده اثر بخشی این جراحی‌ها بر وضعیت اشتغال افراد است. همچنین افزایش مشارکت در فعالیت‌های ورزشی، فرهنگی و اجتماعی نشان‌دهنده بهبود شرایط فردی و اجتماعی افراد بعد از انجام عمل جراحی‌های چـاقی و متابولیک است.

کلیدواژه‌ها


1. Iraj Fazel. Bariatric surgery treatment. Iranian Journal of Surgery 1390, 19(2): 1-21.
2. Piab Mouloud, Emami Sara, Soroush Ahmadreza. Surgical treatments in obesity. Iranian Journal of Diabetes and Metabolism (Iranian Journal of Diabetes and Lipid) 1392, 12(5): 435-450.
3. Larsen AT, Højgaard B, Ibsen R, Kjellberg J. The socio-economic impact of bariatric surgery. Obesity Surgery. 2018 Feb; 28: 338-48.
4. Finkelstein EA, Fiebelkorn IC, Wang G. State-level estimates of annual medical expenditures attributable to obesity. Obes Res 2004, 12(1): 18-24.
5. Field AE, Coakley EH, Must A, et al. Impact of overweight on the risk of developing common chronic diseases during a 10-year period. Arch Intern Med 2001, 161(13): 1581–6.
6. Haslam DW, James WP. Obesity. Lancet 2005, 366(9492): 1197–209.
7. Schmid A, Schneider H, Golay A, et al. Economic burden of obesity and its comorbidities in Switzerland. Soz Praventivmed 2005, 50(2): 87–94.
8. Richards NG, Beekley AC, Tichansky DS.
The economic costs of obesity and the
impact of bariatric surgery. Surgical Clinics. 2011 Dec 1; 91(6): 1173-80.
9. Klein S, Ghosh A, Cremieux PY, Eapen S, McGavock TJ. Economic impact of the clinical benefits of bariatric surgery in diabetes patients
with BMI ≥ 35 kg/m2. Obesity. 2011 Mar; 19(3):
581-7.
10.    Padwal R, Klarenbach S, Wiebe N, Hazel M, Birch D, Karmali S, Sharma AM, Manns B, Tonelli M. Bariatric surgery: a systematic review of the clinical and economic evidence. Journal of general internal medicine. 2011 Oct; 26: 1183-94.
11.    Xia Q, Campbell JA, Ahmad H, Si L, de
Graaff B, Palmer AJ. Bariatric surgery is a
cost-saving treatment for obesity-A comprehensive meta-analysis and updated systematic
review of health economic evaluations of
bariatric surgery. Obesity Reviews. 2020 Jan; 21(1): e12932