پیش‌بینی سازگاری با استومی بر اساس سلامت معنوی در بیماران دارای استومی روده‌ای

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 کارشناس پرستاری، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، موسسه نیکوکاری کنترل سرطان ایرانیان (مکسا)، اصفهان، ایران

2 استادیار گروه آموزش پرستاری، گروه پرستاری و اتاق عمل، دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، شهرکرد، ایران

چکیده
زمینه و هدف: پس از انجام جراحی استومی، بیماران با دگرگونی‌های قابل‌توجهی در ظاهر و عملکرد بدن مواجه می‌شوند و ناگزیرند این شرایط جدید را پذیرفته و خود را با استومی و سبک زندگی متفاوت پس از آن سازگار کنند. دین و معنویت از عوامل مؤثر بر سلامت، توان سازگاری، پذیرش درمان و مدیریت سبک زندگی بیماران به شمار می‌روند. از این‌رو، پژوهش حاضر با هدف بررسی همبستگی بین سازگاری روانی اجتماعی و سلامت معنوی در بیماران دارای استومی انجام شد.
مواد و روش‌ها: این مطالعه توصیفی ـ تحلیلی در 4 درمانگاه جراحی وابسته به دانشگاه علوم پزشکی اصفهان اجرا شد.
تعداد ۱۳۰ بیمار به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای گردآوری داده‌ها شامل یک پرسشنامه اطلاعات دموگـرافیک ـ بالینی پژوهشگر ساخته، پرسشنامه سلامت معنوی پولوتزین و الیسون (1982) و مقیاس سازگاری با استومی سیمونز و همکارانش (2009) بود. تجـزیه‌ و تحلیل داده‌ها به کمک نرم‌افزار
SPSS نسخه ۱۶ و با استفاده از آمار توصیفی و استنباطی (تی مستقل، آنالیز واریانس، آنالیز رگرسیون، کروسکال والیس و من ویتنی) انجام شد. سطح معناداری تمامی آزمون­ها 05/0 در نظر گرفته شد.
یافته‌ها: میانگیـن نمره سلامت معنوی و سازگاری به ترتیب 40/97 و 83/47 بود. مدل رگرسیون خطی چندگانه نشان داد که ابعاد سلامـت معنـوی حدود 5/59% از واریانس سازگاری با استومی را توضیح می‌دهند (772/0=R، 595/0=؛ 586/0= تعدیل شده). در این مدل، بعد سلامت مذهبی بیشترین نقش را داشت (032/0 β = و 902/0.(P =
نتیجه‌گیری: بر پایه این یافته‌ها، ضروری است پرستاران به‌عنوان ارائه دهندگان اصلی مراقبت، توجه بیشتری به سلامت معنوی بیماران داشته باشند و از طریق ارائه حمایت، آموزش و مشاوره مناسب، در تقویت سلامت معنوی آنان به‌عنوان عاملی مؤثر در ارتقای سازگاری روان‌اجتماعی با استومی نقش‌آفرینی کنند.

کلیدواژه‌ها