رضایت‌مندی و اثربخشی آموزش مجازی در میان دانشجویان بالینی دندان‌پزشکی

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 استادیار جراحی فک و صورت، گروه جراحی فک و صورت، دانشکده دندان پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تبریز

2 استادیار بیهوشی، گروه بیهوشی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تبریز

3 دانشجوی دندانپزشکی، گروه جراحی فک و صورت، دانشکده دندان پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تبریز

چکیده
زمینه و هدف: توسعه سریع فناوری اطلاعات و ارتباطات آموزش عالی را به‌ویژه در حوزه‌های پزشکی و دندان‌پزشکی متحول ساخته است. آموزش مجازی به‌عنوان جزء اساسی فرایند یادگیری، دسترسی و انعطاف‌پذیری بیشتری برای دانشجویان فراهم می‌سازد، در حالی که چالش‌هایی نیز ایجاد می‌کند که باید مورد توجه قرار گیرند. این مطالعه با هدف ارزیابی سطح رضایت دانشجویان بالینی دندان‌پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تبریز از آموزش مجازی و شناسایی عوامل اصلی مؤثر بر تجربه یادگیری آنان انجام شد.
مواد و روش‌ها: مطالعه تحلیلی مقطعی بر روی ۱۶۵ دانشجوی بالینی دندان‌پزشکی که حداقل یک درس نظری را به‌صورت آمـوزش مجـازی گـذرانده بودند، انجام گرفت. داده‌ها با استفاده از پرسش‌نامه ساختاریافتهLMS (توسط هوری و همکاران در سال 2022) شامل ارزیابی جنبه‌های مختلف یادگیری آنلاین از جمله نحوه ارائه محتوا، تعامل استاد و دانشجو، پشتیبانی فنی و روش‌های ارزیابی گردآوری شد. داده‌ها با نرم‌افزار SPSS نسخه ۲۶ تحلیل و از آمار توصیفی، آزمون تی مستقل و تحلیل واریانس یک‌طرفه برای بررسی تفاوت‌های رضایت بر اساس جنس، ترم تحصیلی و سال ورود استفاده گردید. ضریب همبستگی پیرسون برای بررسی ارتباط بین نمرات رضایت و عوامل جمعیت‌شناختی به‌کار رفت؛ P-Value کمتر از 05/0 معنادار در نظر گرفته شد.
یافته‌ها: دامنه نمـرات رضایت کلی بین ۲۷ تا ۷۸ با میانگین 6/8 ± 05/47 به‌دست آمد که نشان‌دهنده سطح رضایت متوسط تا بالا از آمـوزش مجـازی بود. از نظـر سطـح رضایتمندی تفـاوت آماری معناداری بین دانشجویان دختر (41/8 ± 36/47) و پسر (84/8 ± 7/46) (620/0=p)، ترم‌های مختلف تحصیلی (ترم هفت برابر 53/9 ± 18/46 و ترم نه برابر 3/8 ± 9/47 و ترم یازده برابر (53/9 ± 18/46) (600/0=p) و سال‌های ورود (سال 1397 برابر 13/8 ± 08/47 و سال 1398 برابر 3/8 ± 9/47 و سال 1399 برابر (53/9 ± 18/46) (600/0=p) مشاهده نشد.
نتیجه‌گیـری: یافته‌ها نشان می‌دهند که آموزش مجازی ابزار مؤثری برای انتقال دانش نظری در آموزش دندان‌پزشکی است. با این حال، بهبود تعامل، به‌کارگیری مدل‌های آموزش ترکیبی و تقویت پشتیبانی فنی برای ارتقای مشارکت دانشجویان و پیامدهای یادگیری ضروری است. این مطالعه بر نیاز به ارزیابی و بهبود مستمر راهبردهای آموزش مجازی جهت تطبیق بهتر با نیازهای آموزشی دانشجویان تأکید دارد.

کلیدواژه‌ها