با توجـه به بالا رفتن متوسـط سن در دنیا و بخصـوص در کشـور ما،‌ جـراحان به طور روزمـره با بیمـاران سالمنـد و یا بیمارانی که به علت سالخـوردگی،‌ بیمـاری‌های ناتوان کننده دیگـری نیـز دارند (بیمـاری‌های همـراه) مـواجه می‌باشنـد و از آنجائی که به خصـوص در کشورهای صنعتـی و همچنین در کشور ما بیمـاری‌های قلبی شایعتـرین علـت مـرگ ‌و میـر در بزرگسالان اسـت، انتظار می‌رود که بیمـارانی کـه بـرای عمـل جـراحی مـراجعه می‌نمـایند نیـز دچـار ناراحتی پنهـان و یا آشکار قلبی باشنـد. از این جهت اسـت که کشـف و درمـان اینگـونه بیمـاران قبـل از عمـل جـراحی در اولـویت نخست قـرار دارد؛ و پس از آن بیمـاران ریـوی،‌ بیماران دیابتیـک بخصوص آنهـا که انسولیـن مصـرف می‌کننـد،‌ بیمـاران مبتـلا به پرفشـاری خـون،‌ بیمـاران کلیـوی نیز بایستی قبل از عمـل جـراحی درمان و کنتـرل شوند؛ همچنین بیمـاران سالمنـد که گـذشته از سالمنـدی به علت سابقـة سایر بیمـاری‌ها مـدتی از تغـذیه مطلـوب و مناسبـی برخـوردار نبـوده‌اند، نمی‌توانند ماننـد سایر بیمـاران در برابر استـرس و سایـر پیامـدهای جـراحی مقـاومت کنند. پس بایستی عـوامل خطـر آفـرین و خطـر ساز و آن دسته از بیمـاران که عمل جراحی در آنها واجد ریسک بالاتری است، را شناسایی کـرده و آنها را قبل از عمل جراحی در بهتـرین شرایط و وضعیـت ممکن جهت عمل جـراحی قـرار داد. عـده‌ای از بیماران به علت بیمـاری‌های همـراه، داروهایی مصرف می‌کنند که ناچـار بعضی از آنها را بایستـی قبل از عمل جـراحی قطع کرد و یا با داروی دیگری جانشین نمـود و یا اینکه به طور کلـی تحت درمان قـرار داد و به عبـارت دیگـر برای آنها قبل از عمل، دارو شروع کـرد. برای این کار عـوامل خطـر ساز قلبی،‌ ریوی، متابولیـک و نیـز وضعیـت سلامت کلی بیمـار و شرایط فیزیولـوژیکی او را بایستی قبل از عمل جراحی مـورد بررسی و دقـت قـرار داد و با توجه به آنها اگـر احتیاج به درمـان و بهبـود بخشیدن و برطـرف کردن بعضی از عـوامل خطـرساز است اقـدام نمـود. درست است که این کار اغلـب و عمـدتاً در حیـطة مسئولیـت پزشکان مشاور است ولی جـراح هـم باید از آنها اطلاع داشته باشد تا اولاً بتواند از مشاورین لازم استفـاده کـرده و ثانیاً بتـواند سیر درمان بیمـار و نتیجه مورد انتظـار از درمان را دنبال نمـاید و در نهایت آنکه عمـدتاً جـراح مسئـول تمـام کارهای درمـانی است که برای بیمـارش انجـام می‌شود.