زمینه و هدف: سرطان مری، از جمله کشنده‌ترین بدخیمی‌ها محسوب می‌شود و در ایران نیز از شیوع بالایی برخوردار است. درمان اصلی این بیماری جراحی است و دو تکنیک رایج در درمان آن ازوفاژکتومی ترانس هیاتال (THE) و ازوفاژکتومی ترانس توراسیک (TTE) می‌باشد، که هر یک از این دو روش عوارض و مرگ و میر خاص خود را دارند و تحقیقات پیشین در انتخاب بین این دو روش همواره تناقض داشته است. لذا در این مطالعه به مقایسه نتایج این دو روش در بیماران ایرانی پرداختیم. مواد و روش‌ها: در این بررسی که یک مطالعه توصیفی مقطعی می‌باشد. 100 بیمار که طی سال‌های 1379 تا 1387 در بیمارستان شهدای تجریش به روش ازوفاژکتومی ترانس هیاتال و ازوفاژکتومی ترانس توراسیک تحت عمل جراحی قرار گرفته بودند، مورد بررسی قرار گرفتند. افراد دو گروه از نظر سن، جنس، مدت دیسفاژی، مرحله‌بندی جراحی، نوع پاتولوژی، محل تومور و بیماری‌های زمینه‌ای با یکدیگر همسان گردیدند. مقایسه آماری نتایج با استفاده از آزمون‌های مان ـ ویتنی، تی مستقل، کای اسکوار و فیشر‌ انجام پذیرفت. یافته‌ها: میانگین سنی بیماران مورد مطالعه 9/23±61 سال بود. میزان عوارض و مرگ و میر در دو گروه مشابه بود، مگر در مورد لیک آناستوموز که در گروه ترانس هیاتال شایعتر بود (6 مورد در برابر 3 مورد) و میزان احتمال لیک آناستوموز در گروه ترانس هیاتال به طور متوسط 4/1 برابر (با محدوده اطمینان 95% برابر با 3/1 تا 6/1) روش ترانس توراسیک بود و نیز طول مدت عمل که در روش ترانس توراسیک طولانی‌تر بود و میزان احتمال برای بیشتر بودن مدت عمل از 5 ساعت به طور متوسط در روش ترانس توراسیک 3/1 برابر (با محدوده اطمینان 95% برابر با 2/1 تا 4/1) روش ترانس هیاتال بود (P < 0.05). نتیجه‌گیـری: این مطالعه نشان داد که این دو روش از نظر نتایج تفاوت آماری معنی‌داری با یکدیگر ندارند و لذا هر یک از آنها می‌تواند با توجه به شرایط بیمار و نظر پزشک مورد استفاده قرار گیرد.