زمینه و هدف: هدف از انجام این مطالعه تعیین فراوانی نسبی وضعیت دموگرافیک و بالینی بیماران مبتلا به بورگر در بیمارستان الزهرا و پیدا کردن یافته‌های پژوهشی جهت ارائه روش‌های پیشگیری، تشخیصی و درمانی در بورگر می‌باشد. مواد و روش‌ها: این مطالعه به صورت توصیفی ـ تحلیلی بر روی 80 بیمار بورگر مراجعه کننده به بیمارستان الزهراء بین سال‌های 1382 تا 1385 صورت گرفت. اطلاعات مربوط در چک لیستی شامل سن، جنس، اندام‌های درگیر، مصرف سیگار و مواد مخدر، علائم بیماری، درمان‌های انجام شده و مدت علائم بیماری جمع‌آوری شد. اطلاعات جمع‌آوری شده توسط نرم افزار SPSS 13 با آزمون کای‌اسکور و آزمون دقیق فیشر آنالیز و مقادیر P کمتر از 05/0 معنی‌دار تلقی شد. یافته‌ها: بین مصرف مواد مخدر با بروز اولسر در بیماران بورگر ارتباط معنی‌داری وجود دارد، ولی علائم بالینی با سن و جنس در ارتباط نبوده و با مصرف سیگار و مواد مخدر رابطه معنی‌داری داشت. برای 1/60% از بیماران آمپوتاسیون، 6/97% سمپاتکتومی، 8/3% کاتتر اپی‌دورال و 6/2% رواسکولاریزاسیون عروقی صورت گرفت. %2/61 پنتوکسی‌فیلین، %7/18آسپیرین و %5/2 ایلوپرست دریافت کرده‌اند. بین شدت مصرف سیگار و نیاز به آمپوتاسیون ارتباط معنی داری وجود داشت. نتیجه‌گیـری: ارتباط معنی‌داری بین مصرف مواد مخدر و بروز اولسر و همچنین میزان آمپوتاسیون وجود داشت. نتایج دیگر مشابه مطالعات دیگر بوده است. با تشخیص زودتر بیماری با توجه به شرح حال و معاینة بالینی می‌توان با اقدامات درمانی زودتر، از پیشرفت بیماری به سمت آمپوتاسیون جلوگیری کرد.