زمینه و هدف: هدف از انجام این مطالعه مقایسه نتایج جراحی سینوس پایلونیدال با دو روش «بستن اولیه» با « روش باز» می‌باشد. مواد و روش‌ها: کلیه بیمـاران مبتلا به سینـوس پایلـونیدال مراجعه کننده به درمانگاه جراحی بیمارستان دکتر شریعتی در سال 1387-1386 در یک مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفی وارد شدند. در تمامی بیماران خارج کردن بافت‌های ناسالم همراه با بستن در خط وسط (بستن اولیه، N=40) یا برداشتن بافت‌ها بدون ترمیم (روش باز، N=40) صورت می‌گرفت. بیماران با آبسه پایلونیدال از مطالعه خارج می شدند. پیامدهای مهم شامل طول مـدت بستـری در بیمارستان، طول مدت بهبودی کامل زخم، طول مدت دوری از کار، درد پس از عمل، میزان رضایت بیماران و میـزان عـود بودند. یافته‌ها: اکثـر بیمـاران مذکـر بودند (50/87/0%). طول مدت بستری در بیمارستان اختلاف معنی‌داری نداشت. میانگین طول مدت دوری از کار در جراحی به روش بستن اولیه (73/1±65/8 در برابر33/2±53/11روز، 001/0 P=) و طول مدت بهبودی کامل (92/0±43/3 در برابر 79/0±3/5 روز، 001/0 P=) به میـزان معنی‌داری کوتاهتر بودند، اما اختلاف معنی‌داری در طول مدت بستری و تعداد ویزیت‌ها مشاهده نشد. در جراحی به روش بستن اولیه میانگیـن شدت درد در روز اول (5/6±75/37 در برابر 06/5±63/43، 001/0 P=)، روز دوم (66/6±75/26 در برابر 48/5±63/34، 001/0P=)، روز سـوم (05/6±25/18 در برابر 88/6±88/27، 001/0P=) و روز هفتـم (85/3±45/8 در برابر 19/6±88/17، 001/0 P=) پس از عمـل به میزان معنی‌داری کمتـر بود. فراوانی بروز عارضه و نیاز به تکـرار عمل جـراحی در دو گـروه اختلاف معنی‌داری نداشتند. میانگین میزان رضایت بیماران در گروه جراحی به روش بستن اولیه (53/0±15/4 در برابر 5/0±6/3، 001/0 P=) بیشتـر بود. نتیجه‌گیـری: براساس نتایج این مطالعه، خارج کردن و بستن اولیه، روشی برتر برای درمان بیماران مبتلا به سینوس پایلونیدال است. این روش با مزایایی همچـون میانگین کوتاهتر طول مدت دوران دوری از کار، بهبودی سریعتر زخم، کمتر بودن درد پس از عمل و رضایت بیشتر بیماران با عوارض و عـود مساوی در مقایسه با روش باز همراه است.