زمینه و هدف: متخصصین جراحی یکی از گروه‌هایی هستند که در معرض آسیب ناشی از اجسام نوک تیز و برنده در محل کار قرار دارند. این پژوهش با هدف تعیین میزان فراوانی و گزارش دهی موارد آسیب‌دیدگی با اجسام تیز و برنده در 6 ماهه اول سال 1391 در جراحان شاغل در دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه انجام گرفت. مـواد و روش‌ها: در مطالعـه‌ای مقطعی از نوع توصیفی - تحلیـلی، 29 جراح به روش سرشمـاری وارد مطالعه شدند. جهت جمع‌آوری داده‌ها از پرسشنامه روا و پایا استفاده شد. داده‌ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 16 و آمار توصیفی و استنباطی (مجذور کای و من ویتنی یو) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته‌ها: از 29 جراح تحت مطالعه، 5 مورد (2/17%) در طی 6 ماه دچار آسیب‌دیدگی با اجسام تیز و برنده شده بودند که از میان آن‌ها فقط یک نفر (20%) دستوالعمل مربوط به گزارش‌دهی و پیگیری درمان‌ها را انجام داده بود. شایعترین وسیله آسیب‌زا، سوزن بخیه (60%) بود. بین آسیب‌دیدگی و متغیرهای جنس (003/0=P ,612/5X2= )، تعداد بیماران (016/0=P ,40/2Z=) و ساعات کار در روز (004/0=P ,85/2Z=) در دو گروه آسیب‌دیده و آسیب ندیده، اختلاف آماری معناداری یافت شد. نتیجه‌گیـری: با عنایت به فراوانی نسبتاً زیاد آسیب‌دیدگی با اجسام تیز و برنده در متخصصین جراحی و گزارش اندک آن‌ها، پیشنهاد می‌شود دستورالعمل آسیب‌دیدگی در اتاق عمل را به صورت کامل رعایت شود. همچنین از ابزارهای جراحی ایمن و کم خطرتر برای جراحی استفاده گردد.