زمینه و هدف: سندرم انسدادی دفع [Obstructed Deification Syndrome (ODS)] به مجموعه علائم بالینی گفته می‌شود که به دلیل ایجاد اختلالات آناتومیک و عملکردی عناصر لگنی منجر به عدم توانائی در دفع مدفوع از رکتوم می‌شود. رکتوسل و انواژیناسیون داخلی شایعتـرین علائم این سندرم است. این بیماران اغلب نیاز به استفاده مداوم از ملین‌ها و مسهل‌ها داشته و حتی به منظور کمک به تخـلیه مـدفوع از تنقیه و یا فشـار خارجی انگشتان به پرینه و یا واژن استفاده می‌کنند. هـدف از انجام این مطالعه بررسی نتایج درمانی این بیماری به روش جـراحی جدید بود که به وسیله دو استاپلر حلقوی بنام STARR (Stapled Trans Anal Rectal Resection) انجام می‌شود. مواد و روش‌ها: این مطالعه در سال‌های 1389-1390 در بیمارستان بقیه الله الاعظم(عج) تهران انجام شده و از نوع کارآزمایی‌ فاقد گروه شاهد می‌باشد. در مطالعه کلیه بیماران مبتلا به سندرم انسدادی مدفوع که کاندید عمل جراحی بروش STARR بودند، وارد مطالعه شدند. متغیرهای مورد بررسی عبارت بودند از: احساس تخلیه ناکامل مدفوع، زور زدن زیاد، دستکاری حین دفع، مصرف ملین، استفاده از تنقیه، درد حین اجابت مزاج، خونریزی همراه دفع، زمان دفع، تعداد دفعات دفع در هفته. برای تعیین شدت بیماری در دوران قبل و بعد از عمل از پرسشنامه 40 امتیازی Longo استفاده شد. عمل جراحی در وضعیت لیتوتومی و با استفاده از دو استاپلرPPH انجام شد و بیماران به مدت یکسال پس از جراحی پیگیری شدند. در ابتدا داده‌ها با میانگین، انحراف معیار، فراوانی و درصد و جداول توصیف شدند. برای مقایسه متغیرها در قبل و بعد از عمل از آزمون تی مزدوج و در صورت نبودن شرایط استفاده از معادل ناپارامتری آن ویلکاکسون استفاده شد. برای بررسی نرمال بودن داده‌ها از آزمون کلموگـروف اسمیرنوف استفاده شد. تحلیل‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS 20 (SPSS, Chicago IL, USA) انجام شد. سطح معنی‌داری تمام آزمون‌ها 05/0 در نظر گرفته شد. یافته‌ها: در این مطالعه 33 بیمار (30 زن و 3 مـرد) با میانگین سنی 54 سال وارد شده‌اند. میانگین نمـره ODS در بیماران قبل از عمل از 67/2±54/14 به 10/2±24/4 بعد از عمل کاهـش یافت. در دوران قبل و بعد از عمل در میانگیـن نمـره ODS تفاوت معنی-داری مشاهده شد (P