گزارش یک مورد ترمیم پارگی مزمن تاندون آشیل در یک پسر بچه 9 ساله

نوع مقاله : گزارش یک مورد

نویسندگان

دستیار گروه جراحی ارتوپدی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، بیمارستان طالقانی

چکیده
پارگی در تاندون آشیل بیشتر از سایر تاندون‌ها رخ می‌دهد و چنانچه تشخیص آن بیش از چهار هفته به تأخیر بیفتد، پارگی مزمن نامیده می‌شود که در آن به علت اثر انقباضی عضله گاستـروکنمیوس، بین دو انتهای پارگی فاصله ایجاد می‌شود و در نتیجه روش ترمیم پارگی مزمن متفاوت‌تر و دشوارتر از پارگی حـاد می‌باشد. اکثر موارد گزارش پارگی مزمن تاندون آشیل تاکنون در بالغین بوده است و قبلاً تنها یک مورد پارگی مـزمن در کودکان گـزارش شده است که با روش تقـویت تاندون آشیل با استفـاده از تاندون‌های پلانتاریس و گراسیلیس اصلاح شده است. نویسندگان مقاله حاضر یک مورد درمان موفقیت‌آمیز پارگی تروماتیک تاندون آشیل همراه با 7 سانتیمتـر فاصله بین دو انتهای پارگی را در پسر بچه 9 ساله شش هفته پس از آسیب با روش ترمیم انتها به انتها گزارش می‌دهند.

کلیدواژه‌ها