زمینه و هدف: تکنیک‌های زیادی برای درمان فیستول مقعد ارائه شده‌اند که از جمله آنها می‌توان فیستولوتومی، فیستولکتومی، ستن، لیفت، ادوانس فلپ، چسب فیبرین و پلاگ را نام برد. در مقالات هر کدام از اینها عود و عوارض قابل توجهی داشته‌اند که برای کاهش آنها این مطالعه انجام شد. در این تکنیک تراکت فیستول درست مثل دونده پرش با مانع از روی اسفنگتر خارجی و داخلی عبور داده می‌شود و به همین علت تکنیک جامپ نام‌گذاری شده است. مواد و روش‌ها: از 70 بیمار که با ترشح ناحیه مقعد مراجعه نموده بودند، 20 مورد با تشخیص سینوس پایلونیدال، بیماری التهابی روده، تروما، رادیاسیون و سابقه بی‌اختیاری گاز و مدفوع از مطالعه خارج شدند. 50 مورد با تکنیک جامپ مورد عمل جراحی قرار گرفتند. 30 مورد از آنها در گروه ساده و 20 مورد در گروه پیچیده قرار گرفته و با هم مقایسه شدند. در این تکنیک سوراخ خارجی و تراکت به وسیله کوتر از نسوج اطراف جدا گردید و تا سوراخ داخلی تعقیب می‌شود و بدون دستکاری در اسفنگتر داخلی و خارجی به زیر فلپ آنودرم منتقل گردید. بیماران سه سال از لحاظ ترشح و بی‌اختیاری پیگیری شدند و نتایج با نرم‌افزار 16 SPSS و Fisher Exact Test مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته‌ها: 30 مـورد (60%) از نوع فیستول ساده و 20 مـورد (40%) از نوع فیستول پیچیـده بودند. 47 مورد (94%) مرد و 3 مورد (6%) زن بودنـد، توزیع مردان در فیستول‌های ساده و پیچیده به ترتیب 28 (3/93%) و 19 (95%) و توزیع زنان به ترتیب 2 (7/6%) و 1 (5%) حالت یکسان داشت (1P = ) و 13 (5/29%) مورد عود داشتند. در 16 مورد (84%) از فیستول‌های پیچیده و 15 مورد (60%) از فیستول‌های ساده نتیجه مثبت بدست آمد. بعضی موارد ساده که تراکت سطحی‌تر دارند، با این تکنیک قابل عمل نبودند. در مواردی که از Seton قبلاً استفاده شده به علت سفت و غیرمنعطف بودن تراکت این تکنیک کارائی نداشت. نتیجه‌گیـری: با توجه به نتیجه خوب این تکنیک، می‌توان به عنوان رویکرد اولیه با هر نوع فیستول از آن استفاده نمود و در صورت یافته دیگری حین عمل تکنیک عمل را می‌توان تغییر داد.