زمینه و هدف: سنگ کیسه‌ صفرا شایعترین بیماری کیسه‌ صفرا می‌باشد. کوله‌سیستکومی لاپاراسکوپیک استاندارد طلایی برای درمان بیماران با سنگ‌های صفراوی علامت‌دار می‌باشد‌. این روش دارای عوارضی است که یکی از آنها سنگ باقی‌مانده مجرای صفراوی مشترک بعد از جراحی می‌باشد که به ‌نظر می‌رسد از شیوع بالایی برخوردار باشد. لذا این مطالعه با هدف بررسی شیوع سنگ باقی‌مانده علامت دارمجرای صفراوی مشترک بعد از عمل کوله‌سیستکتومی لاپاراسکوپیک طراحی شده است. مواد و روش‌ها: این مطالعه توصیفی تحلیلی بر روی کلیه بیمارانی انجام شد که در زمینه سنگ کیسه‌ صفرا در فاصله زمانی فروردین 92 تا فرودین 94 در بیمارستان‌های تابع دانشگاه علوم پزشکی بابل تحت جراحی کوله‌سیستکتومی لاپاراسکوپیک قرار گرفته‌اند. اطلاعات پایه بیماران، تشخیص پیش از جراحی، مدت زمان جراحی، مدت بستری پس از جراحی، تعداد سنگ کیسه ‌صفرا، زمان تشخیص سنگ مجرای صفراوی مشترک بعد از عمل و همچنین روش تشخیص آن ثبت گردید. در پایان اطلاعات وارد نرم افزار 21SPSS و با آزمون‌های کای اسکوار و تی تست مورد آنالیز قرار گرفت و سطح معنی‌دار آماری در این مطالعه 05/0در نظر گرفته شده است. یافته‌ها: از 536 بیمار، 472 نفر زن (1/88%) و 64 نفر مرد (9/11%) بودند. میانگین سن بیماران مورد مطالعه در کل 95/13 ± 61/42 بود. 20 بیمار (7/3%) طی پیگیری سه ماهه دچار سنگ مجرای صفراوی مشترک شدند که به انجامERCP و یا درمان حمایتی نیاز پیدا کردند. در این مطالعه سن بالاتر از 62/16 ± 70/52 با (001/0P = ) ارتباط معنادار و تعداد بالاتر از سه عدد سنگ صفراوی قبل از عمل با (056/0 P =) به صورت مرزی ارتباط معناداری با بروز سنگ مجرای صفراوی مشترک داشت. ارتباطی بین سایر متغیرها و بروز سنگ مجرای صفراوی مشترک یافت نشد. نتیجه‌گیـری: سنگ مجرای صفراوی مشترک به دنبال عمل کوله‌سیستکتومی لاپاراسکوپیک عارضه نادری است، اما توصیه می‌شود در صورت وجود ریسک‌ فاکتورهایی مثل تعداد سنگ ‌صفراوی بیش از سه عدد و سن بالاتر بیماران تکنیک دقیق‌تری حین جراحی به‌کار گرفته شود.