زمینه و هدف: سرطان سینه شایعترین سرطان در بین بانوان است و برداشتن کل پستان به عنوان یک روش جراحی همچنان مورد قبول و انجام بسیاری از جراحان است. ماستکتومی علاوه بر تغییرات ایجادی روی حلقه استخوانی شانه و ستون فقرات باعث تغییر تصویر ذهنی بیمار می‌شود، لذا تعداد بسیاری از بیماران جهت بازسازی سینه مراجعه می‌کنند که بر اساس کیفیت پوست محل عمل، رادیوتراپی، میزان آتروفی عضله پکتورال نوع جراحی انتخاب می‌شود. مواد و روش‌ها: در این مطالعه نتایج انجام بازسازی پستان در 54 بیمار که در طی شش سال در بیمارستان خاتم الانبیاء و توسـط یک تیم جراحی تحت جراحی بازسازی سینه قرار گرفتند، بررسی می‌شوند. در این بیماران از دو نوع فلپ اتولوگوس استفـاده شده .گروه اول فلپ جدار شکـم شامل پوست و چربی زیر جلدی و عضله رکتوس روی پایه عروق اپیگاستـریک فوقانی و گـروه دوم به کمک پوست پشت قفسه سینه و عضله لاتیسموس دورسی روی پایه عـروق توراکودورسال به همراه استفاده از پروتز. اطلاعات بیماران توسط نرم افزار 20 SPSS آنالیـز شده است. میزان رضایتمندی بیمـاران با VAS Scale با نمره 10-1 سنجیده شده است. یافته‌ها: از تعداد 54 بیمار، در ۳۱ بیمار (4/57%) جراحی فلپ لاتیسموس دورسی و در 23 بیمار (5/42%)جراحی فلپ شکمی استفاده شد. در گروه اول فقط در دو بیمار لبه کوچکی از زخم نکروز پوستی پیدا کرد و فقط یک بیمار (2/3%) دچار نکروز پارشیال فلپ شد. در گروه دوم 4 بیمار (3/17%) دچار نکروز پارشیال فلپ شدند که فقط در یکی از این بیماران به علت اختلاف زیاد سایز نیاز به تزریق چربی جهت اصلاح محل بازسازی و همسان‌سازی حجم پستان شد. نتیجه‌گیـری: جهت سنجش میزان رضایتمندی بیماران از عدد 10-1 استفاده شد و به 4 گروه تقسیم شدند، بیش از 80% بیماران رضایتمندی کامل داشتند و عدد 3 و 4 را انتخاب کردند و از اصلاح تصویر ذهنی خویش احساس خرسندی کردند، بطوری که فقط گروه کمی جهت بازسازی کمپلکس نیپل آرئول مراجعه کردند که برای ترمیم آرئول از تتو و برای بازسازی نیپل از یک فلپ پوستی استفاده شد.