زمینه و هدف: انسداد بینی یکی از شایعترین و قدیمی‌ترین شکایت‌های انسان است که می‌تواند ناشی از نقص سپتوم، پولیپ، رنیت آلرژیک و ناهنجاری‌های توربینت تحتانی باشد. بهترین تکنیک برای کاهش حجم توربینت تحتانی و حفظ عملکرد فیزیولوژیک، حفظ سطح مخاطی با کاهش بافت زیر مخاط می‌باشد. از اینرو مطالعه‌ای با هدف استفاده از دیاترمری کنترل شونده در درمان هایپرتروفی توربینیت‌ها انجام گردید. مواد و روش‌ها: این مطالعه از نوع توصیفی – مقطعی بوده که بر روی 96 بیمار مبتلا به انسداد راه هوایی ناشی از هایپرتروفی توربینیت ها با استفاده از روش دیاترمی کنترل شونده در بیمارستان شهید مدرس، در سال 93 - 1391 انجام شد. روش نمونه‌گیری از طریق روش آماری غیر تصادفی در دسترس (Convenience) انجام گرفت. داده‌ها از طریق انجام معاینات بالینی، نتایج سی تی اسکن و انجام آزمایشات پاراکلنیکی، تکمیل چک لیست قبل از انجام عمل جراحی و ثبت نتایج معاینات اولیه بینی و سپتوم جمع‌آوری شد. عوارض و میزان بهبودی وضعیت راه‌های هوایی تمامی بیماران به فاصله یک ماه پس از جراحی، با مراجعه بیماران به بیمارستان مورد بررسی قرار گرفت. در نهایت داده‌ها با استفاده از آزمون‌های آماری توصیفی و استنباطی (کروسکال و مک نمار) در نرم افزار آماری 22 SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته‌ها: یافته‌ها تفاوت معناداری را در بهبودی بیماران، پس از انجام عمل جراحی دیاترمی کنترل شونده از نظر کاهش علائمی همچون احساس بوی ناخوشایند، آبریزش از بینی و تشکیل کرست نشان داد، همچنین در وضعیت تنفسی و بویایی بهبودی معناداری حاصل شد (05/0 > P)، اما تفاوت معنی‌داری از نظر کاهش گرفتگی صدا و کاهش خروپف مشاهده نگردید (05/0 < P). نتیجه‌گیـری: برای درمان هایپرتروفی توربینت تحتانی از تکنیک‌های مختلف جراحی استفاده می‌شود که شامل توربینکتومی کامل یا نسبی، توربینوپلاستی، استفاده از لیزر، استفاده از کوتر و سرما درمانی، کاهش حجم با فرکانس رادیویی و غیره است. این مطالعه روش دیاترمی کنترل شونده را در درمان هایپرتروفی توربینیت‌های بینی به عنوان یک روش مؤثر در کنترل علائم آزاردهنده بعد از عمل جراحی بینی مطرح می‌کند.