بررسی مقایسه ای نتایج کاربرد سه نوع گرفت، چربی آزاد، درموفت و درموفت معکوس در مدل حیوانی موش صحرائی

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

استاد گروه جراحی ترمیمی و پلاستیک، دانشگاه علوم پزشکی ایران، بیمارستان حضرت فاطمه، بخش جراحی پلاستیک، تهران، ایران

چکیده
زمینه و هدف: استفاده از پرکننده‌ها (فیلرهای غیر سنتتیک) در سالیان اخیر برای درمان نقصان بافت نرم قسمت‌های مختلف بدن در جراحی‌های پلاستیک و زیبایی رواج پیدا کرده است که شامل استفاده از گرفت چربی به تنهایی یا همراه با پوست (درموفت) می‌باشد. نتایج مطالعات مختلف در مورد ماندگاری این نوع گرفت‌ها با هم همخوانی ندارند. این مطالعه با هدف بررسی مقایسه‌ای نتایج کاربرد سه نوع گرفت، چربی آزاد، درموفت و درموفت معکوس (لایه چربی در بالا و لایه درمال در پایین) در مدل حیوانی موش صحرائی انجام شده است. مواد و روش‌ها: در این مطالعه تجربی که در سال 1395 در آزمایشگاه حیوانات بیمارستان حضرت فاطمه(س) انجام شد، ۱۲ موش صحرائی مذکر نژاد Sprague-Dawley با وزن حدود ۳۰۰-۳۵۰ گرم تحت جراحی پیوند چربی، درموفت و درموفت معکوس قرار گرفتند. موش‌های صحرائی پس از 2 ماه معدوم شده و گرفت‌ها پس از رنگ از لحاظ میزان پرولیفراسیون فیبروبلاست، نئوواسکولاریزاسیون، میزان باندل‌های کلاژن، نکروز، انفیلتراسیون ائوزینوفیل و سلول‌های چند هسته‌ای ژانت مورد بررسی قرارگرفتند. همچنین وزن و میزان بازجذب گرفت با استفاده از ترازوی دیجیتالی اندازه‌گیری شد (با توجه به وجود توزیع نرمال در مورد نکروز و امتیاز نهایی پاتولوژی بر اساس آزمون K.S برای مقایسه از آزمون ANOVA و در سایر موارد از آزمون نان پارامتریک Kruskal Wallis استفاده شد). یافته‌ها: نتایج مطالعه حاضر تفاوت معناداری در میزان تغییرات وزن گرفت، چربی آزاد، درموفت و درموفت معکوس نشان نداد. همچنین آنالیـز آماری نتایج میکروسکوپی تفاوت معناداری در میزان آنژیوژنز (نئوواسکولاریزاسیون)، فیبروپلازی (تزاید فیبروبلاست‌ها)، نکروز، سلول‌های ژانت و ائوزینوفیل در سه گروه نشان نداد. ۱- بر اساس آزمون ANOVA اختلافی بین نمره نکروز و امتیاز نهایی پاتولوژی وجود ندارد (به ترتیب P = 0.438 و P = 0.867). ۲- بر اساس آزمون Kruskal Wallis اختـلافی بین نمـرات کلاژن، فیبـروپلازی، آنژیـوژنز (نئوواسکـولاریزاسیون)، ژانت سـل و ائوزینـوفیل وجـود نـدارد (به ترتیب P = 0.875،P= 0.411 ، P = 0.438، P = 0.879 و P = 0.917). نتیجه‌گیـری: طبق یافته‌های به دست آمده چنین استباط می‌شود که می‌توان از چربی به تنهایی به عنوان یک پرکننده مناسب بهره برد بدون اینکه بافت درمال در گرفت لحاظ گردد. از طرف دیگر با توجه به عدم وجود اختلاف معنی‌دار بین درموفت و درموفت معکوس، در صورت انتخاب گرفت درموفت به عنوان پرکننده، موقعیت درم در بالا یا پایین گرفت تفاوتی از لحاظ ماندگاری ندارد.

کلیدواژه‌ها