زمینه و هدف: عوارض عفونی ناشی از تزریق عضلانی در ناحیه گلوتئال همچنان بطور چشمگیری دیده می‌شود و از این میان آبسه محل تزریق با توجه به ضرورت احتمالی درمان جراحی از اهمیت برخوردار است. فاکتورهای مختلفی در ایجاد آبسه در محل تزریق ناحیه گلوتئال وجود دارد که هدف از انجام این مطالعه بررسی و شناخت عامل‌های خطر بروز آبسه‌های محل تزریق جهت پیشگیری از بروز آن می‌باشد. مواد و روش‌ها: این پژوهش با هدف بررسی ویژگی‌های دموگرافیکی و بالینی کلینیکی بیماران مبتلا به آبسه محل تزریق گلوتئال انجام گرفت. 125 بیمار که بین سال‌های 82-1396 در مراکز آموزشی درمانی وابسته به دانشگاه علوم پزشکی بابل به دلیل آبسه گلوتئال در محل تزریق قبلی تحت انسزیون و درناژ آبسه قرار گرفته بودند، وارد مطالعه قرار شدند. داده‌ها شامل ویژگی‌های دموگرافیکی بیماران، نوع داروی تزریقی، کشت آبسه جمع‌آوری شده و با استفاده از نرم افزار آماری SPSS ویرایش 20 آنالیز آماری شد. متغیرهای پیوسته به صورت میانگین و انحراف معیار و متغیرهای گسسته به صورت درصد و فراوانی بیان شد. یافته‌ها: از 125 مورد بیمار مورد مطالعه، 48 نفر (4/38%) مرد و 67 نفر (6/53%) زن بودند. 40 (32%) نفر از بیماران شاخص توده بدنی (BMI) کمتر یا مساوی 30 و 85 (68%) نفر نیز شاخص توده بدنی بالای 30 داشتند. از میان داروها، NSAIDS بیشترین داروی تزریق شده بود. مدت بستری بیماران پس از جراحی بین 1 تا 3 روز بوده و متوسط زمان بهبود زخم 15 روز و با انحراف معیار 3 روز بود. نتیجه‌گیـری: در این مطالعه جنس مونث و چاقی 2 عاملی بودند که بیشترین همراهی را با بروز آبسه‌های محل تزریق داشتند. توجه بیشتر در انجام تکنیک مناسب و انتخاب سایز سوزن تزریق متناسب با هر بیمار از عواملی است که می‌تواند باعث پیشگیری از بروز آبسه محل تزریق گردد.