زمینه و هدف: اسکفلدهای (داربست‌ها) موجود توانایی محافظت از صدمات و آلودگی‏ها به وسیله‏ی میکرواورگانسیم‌ها به صورت ایده‌آل را ندارند. هدف از انجام این پژوهش ساخت اسکفلد PU – نشاسته، ژل رویال و هیالورونیک اسید با انجـام تست‌های سلولی وآزمایشگاهی می‌باشد، درنهـایت به داربستی دست یافت که دارای ویژگـی‏های مناسب بیولـوژیکی ‏برای درمان جـراحات پوستی باشد. مواد و روش‌ها: برای ساخت داربست نانوالیافی، ابتدا 10% وزنی/وزنی PU در دمای محیط به مدت 2 ساعت حل شده است. ژل رویال در نسبت‌های 3، 6و 8% ، نشاسته و هیالورونیک اسید (1% وزنی/وزنی) به محلول PU اضافه شد و الکتروریسی انجام شد. برای بررسی مورفولوژی نانوالیاف از میکزوسکوپ الکترونی روبشی (SEM) بهره گرفته شد. به منظور ارزیابی بیولوژیکی آزمون برون تن و در نهایت آزمون درون‌تن انجام گردید. داده‌ها به صورت میانگین ± انحراف معیار (MEAN±SD) به دست آمده و برای تحلیل آماری از نرم‌افزار SPSS (ویرایش 16) استفاده گردید و از آزمون آماری واریانس یک طرفه (ANOVA) استفاده شد، سطح معنی‌دار بودن اختلافات با 05/0>P محاسبه گردید. یافته‌ها: با افزودن ژل رویال، ویسکوزیته محلول افزایش یافته و قطر الیاف الکتروریسی بیشتر شده است. سلول‌های فیبروبلاست L929 بر روی داربست پلی یورتان، نشاسته، ژل رویال و هیالورونیک اسید تکثیر بسیار بهتری نسبت به داربست پلی یورتان – نشاسته، هیالورونیک اسید نشان داد. مطالعات حیوانی نشان می‌دهد درصد بهبودی در گروه تحت درمان با داربست پلی یورتان – نشاسته، حاوی هیالورونیک اسید و ژل رویال از روز هفتم تا چهاردهم بعد از جراحت بیشتر از درصد بهبودی زخم در گروه‌های دیگر و گروه کنترل معنادار می‌باشد. نتیجه‌گیـری: داربست الکتروریسی شده پلی یورتان و نشاسته با محتوی 1 درصد وزنی هیالورنیک اسید و 6 درصد حجمی ژل رویال از نظر بیولوژیکی مناسب برای استفاده در بافت پوست به منظور ترمیم زخم می‌باشد. ژل رویال تکثیر سلولی را بهبود بخشیده و افزودن آن به داربست چسبندگی سلولی داربست را نیز بیشتر نمود. یافته‏های این مطالعه نشان می‌دهد استفاده از این داربست الکتروریسی شده می‌تواند برای ترمیم کنندگی‌ زخم مؤثر واقع گردد.