زمینه و هدف: پوشش نسـج نرم در ترومـاها بخصوص در اندام تحتانی همـواره مورد بحث بوده است. بخصوص در ناحیه ساق پا که دو استخوان اصلی متحمل وزن قرار گرفته و اغلب همراه نقص نسج نرم شکستگی هم دیده می‌شود این بازسازی دشوارتر می‌شود. به این منظور روش‌های مختلف معرفی و استفاده شده است که هر کدام مزایا و معایب خود را دارد. در ابتدا سعی می‌شد در اولین اقدام از ساده‌ترین روش استفاده شود، مثل انجام گرافت پوستی و در صورت عدم امکان از فلاپ استفاده شود. ولی بعدها با معرفی روش آسانسور ترمیمی لزومی به طی این مراحل نیست و می‌توان به عنوان اولین قدم از یک روش پیچیده ولی مناسب استفاده کرد. ما در این مطالعه سعی کرده‌ایم چند فلاپ ناشایعتر ولی با کارایی بیشتر را معرفی نماییم. معرفی مورد: در این مطالعه ضمن معـرفی انواع فلاپ‌های روش‌های مـورد استفاده شایع در نواقص ساق پا، این ناحیه را به سه ناحیه آناتومیک مجزا تقسیم کرده و فلاپ‌های مورد استفاده هر بخش را توصیف کرده‌ایم. سپس در این مطالعه چند مورد بیمار که با فلاپ‌های معرفی شده تحت درمان قرار گرفته‌اند را به اجمال توضیح داده‌ایم. نتیجه‌گیـری: نتایج این مطالعه در بیماران نشان داد که فلاپ‌های مورد نظر اگرچه کمتر مورد توجه قرار گرفته‌اند، ولی نتایج آنها از نظر عملکردی و ظاهری با فلاپ‌های شایعتر قابل مقایسه است. این مطالعه تأکید دارد که لزوماً روش‌های شایع نباید به عنوان بهترین روش شناخته شوند و برای هر بیماری بر اساس شرایط موجود باید تصمیم‌گیری شود.