زمینه و هدف: حدود یک چهارم بیماران پذیرش شده در بخش‌های اورژانس از درد حاد شکم شاکی هستند. بر این اساس بسیاری از جراحان اعتقاد دارند که در تسکین درد بیماران با درد حاد شکم، با نتایج حاصل از معاینات بالینی و تصمیم احتمالی نهایی مداخله نموده و به همین دلیل لازم است مصرف مسکن در این بیماران تا زمان دستیابی به تشخیص قطعی و رسیدن به برنامه درمانی مناسب به تعویق افتد. با توجه به شیوع بالای مراجعه بیماران با درد شکم غیر ترومایی هدف از این مطالعه بررسی تأثیر مسکن آپوتل، مورفین و کتورولاک بر روند تشخیصی علائم در بیماران با شکایت درد شکم حاد غیرترومایی بود. مواد و روش‌ها: این مطالعه به صورت مقطعی تحلیلی انجام شد، جامعه پژوهش بیماران مراجعه کننده با درد شکم غیرترومایی به بیمارستان شهید بهشتی قم طی سال‌های 1398 تا 1400 بود. اطلاعات دموگرافیک بیماران از قبیل سن، جنس و همچنین سایر اطلاعات مورد نیاز مطالعه در سه گروه بیماران دریافت کننده آپوتل، کتورولاک و مورفین جمع‌آوری و با هم مورد مقایسه قرار گرفت. در نهـایت تمـامی اطلاعات وارد نرم افزار SPSS نسخه 22 شد و با آزمـون‌های آنوا و کای اسکوئر مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفت. سطح معنی‌داری کمتر از 05/0 در نظر گرفته شد. یافته‌ها: در مجموع 150 بیمار مـورد بررسی قرار گرفتند که میانگین سنی بیمـاران17/14 ± 49/35 سال بود، 80 (3/53%) بیمـار مرد و 70 (7/46%) بیمـار زن بودند. بین فشار خون سیستولیک، ضربان قلب، تندرنس، ریباند، گاردینگ، بین گروه‌های دریافت کننده آپوتل، کتورولاک و مورفین تفاوت آماری معناداری یافت نشد (05/0P > ). اما فشار خون دیاستولیک و مدت زمان رسیدن به تشخیص در گروه دریافت کننده مورفین با تفاوت آماری معناداری بالاتر از دو گروه دیگر بود (001/0P = ). نتیجه‌گیـری: نتایج مطالعه نشان داد که تزریق مسکن های آپوتل، مورفین و کتورولاک نه تنها تأثیر بسزایی بر پروتکل تشخیصی علائم در بیماران با شکایت درد شکم حاد غیرترومایی ندارد، بلکه باعث تسکین درد در بیماران می شود.