زمینه و هدف: هدف این مطالعه فراتر از مطالعات تکراری صرفه‌جویی در هزینه‌های چـاقی، عوارض آن و مسائل مربوط به مراقبت‌های بهداشتی، تعیین تأثیر عوامل اقتصادی و اجتماعی موثر بر جراحی چـاقی و متابولیک است. مواد و روش‌ها: پژوهش حاضر یک مطالعه مـورد شاهدی است. جامعه مـورد مطالعه شامل افـراد کاندیدای جـراحی چـاقی و متابولیک در بیمارستـان‌های آموزشی - درمانی اسـتان کرمانشاه در سال 1402 بودند که در دو گروه مداخله و کنترل مـورد مطالعه قرار گرفته‌اند. جمع‌آوری داده‌ها با دو ابزار مصاحبه و پرسشنامه صورت گرفته است. پس از جمع‌آوری داده‌ها به‌منظور سازمان‌دهی و تجزیه تحلیل داده‌ها از نرم افزار آماری SPSS 25 استفاده شد. یافته‌ها: در هر دو گروه فراوانی بیماران زن بیشتر از مردان بود. بیماران گروه 1 ظرفیت کاری (وضعیت شغلی، میانگین ساعات کار هفتگی و متوسط درآمد ماهیانه) بالاتری را گزارش کردند. در گروه اول 1/42 درصد از آنها شاغل بودند؛ اما در گروه 2 تنها 58/31 درصد بیماران شاغل بودند . میانگین ساعات کار هفتگی در گروه 1 معادل 4/6±2/37 ساعت و در گروه 2 برابر 4/12±9/28 ساعت بود. متوسط درآمد ماهانه گروه 1 برابر 25±110 میلیون ریال و برای گـروه 2 برابر 15±90 میلیون ریال بود. میـزان مشارکت در فعالیت‌های ورزشی در گـروه 1 معـادل 47/39 درصد و گـروه 2 برابر 53/10 درصد بود. 42 درصد از بیماران گروه 1 و 7 درصد بیماران گروه 2 اظهار داشتند که به‌طور قابل‌توجهی در زندگی اجتماعی فعال‌اند. گروه 1 خدمات پزشکی کمتری را دریافت کرده‌اند و به‌تبع متحمل هزینه‌های کمتری شده‌اند. اختلاف معناداری میان دو گروه در مراجعه به بیمارستان‌ها وجود داشت. نتیجه‌گیری: بعد از انجام جراحی‌های چـاقی و متابولیک و گذراندن دوران نقاهت، افراد ظرفیت کاری (وضعیت شغلی، میانگین ساعات کار هفتگی و متوسط درآمد ماهیانه) بیشتری از خود نشان داده‌اند؛ افزایش میزان اشتغال، افزایش میانگین ساعات کار در هفته، افزایش میزان درآمد و کاهش دریافت مرخصی استعلاجی همگی نشان‌دهنده اثر بخشی این جراحی‌ها بر وضعیت اشتغال افراد است. همچنین افزایش مشارکت در فعالیت‌های ورزشی، فرهنگی و اجتماعی نشان‌دهنده بهبود شرایط فردی و اجتماعی افراد بعد از انجام عمل جراحی‌های چـاقی و متابولیک است.