استادیارگروه کودکان، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز
چکیده
در سال ۱۸۶۳، مری (Marey) رابطه بین تنفس و فشار داخل شکمی (IAP) را نشان داد. پس از آن، برخی پزشکان روشهای مختلفی را برای اندازهگیری IAP از طریق رحم، راستروده و مثانه ادراری معرفی کردند.1 اما ۴۰ سال بعد، امِرسون (Emerson) مشخص کرد که افزایش IAP میتواند منجر به کلاپس قلبی-عروقی شود و مشاهده کرد که تخلیه مایع آسیتی میتواند فشار ناحیه احشایی را کاهش دهد. این موضوع او را به عنوان یک پیشگام در تحقیقات آزمایشی و بالینی مربوط به IAP معرفی کرد.1 مفهوم سندرم کمپارتمان شکمی (ACS) در دهه ۱۹۸۰ مطرح شد و علاقه به این موضوع افزایش یافت. تا سال ۲۰۰۴، مقالات و تحقیقات بسیاری منتشر شد تا اینکه جامعه جهانی سندرم کمپارتمان شکمی (WSACS) برای ارتقای تحقیقات، بهبود آموزش و افزایش بقای بیماران مبتلا به IAH و ACS تأسیس شد و دو سال بعد، اولین تعاریف اجتماعی منتشر شد.
سعید,امیر . (1403). نامه به سردبیر: فشار داخل شکم: زمـان آن رسیده است که همکاری واقعی بین متخصصـان مراقبتهای ویژه و جراحان شکل بگیرد. نشریه جراحی ایران, 32(زمستان), 81-83.
MLA
سعید,امیر . "نامه به سردبیر: فشار داخل شکم: زمـان آن رسیده است که همکاری واقعی بین متخصصـان مراقبتهای ویژه و جراحان شکل بگیرد", نشریه جراحی ایران, 32, زمستان, 1403, 81-83.
HARVARD
سعید امیر. (1403). 'نامه به سردبیر: فشار داخل شکم: زمـان آن رسیده است که همکاری واقعی بین متخصصـان مراقبتهای ویژه و جراحان شکل بگیرد', نشریه جراحی ایران, 32(زمستان), pp. 81-83.
CHICAGO
امیر سعید, "نامه به سردبیر: فشار داخل شکم: زمـان آن رسیده است که همکاری واقعی بین متخصصـان مراقبتهای ویژه و جراحان شکل بگیرد," نشریه جراحی ایران, 32 زمستان (1403): 81-83,
VANCOUVER
سعید امیر. نامه به سردبیر: فشار داخل شکم: زمـان آن رسیده است که همکاری واقعی بین متخصصـان مراقبتهای ویژه و جراحان شکل بگیرد. نشریه جراحی ایران. 1403;32(زمستان):81-83 (In English).
