استفاده از نیل‌های اینترامدولری با تنها یک پیچ اینترلاک و نتایج آن

نوع مقاله : گزارش یک مورد

نویسندگان

1 جراح ارتوپدی، مرکز تحقیقات آسیبهای اسکلتی عضلانی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی

2 دانشیار گروه جراحی ارتوپدی، مرکز تحقیقات آسیب‌های اسکلتی عضلانی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی

3 پزشک عمومی، مرکز تحقیقات آسیب‌های اسکلتی عضلانی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی

چکیده
زمینه و هدف: شکستگی‌های دیستال تیبیا به‌ویژه در ناحیه دیافیز - متافیز، از جمله آسیب‌های چالش‌برانگیز ارتوپدی محسوب می‌شوند و معمولاً به علت وارد آمدن نیروهای محوری و چرخشی ایجاد می‌گردند. درمان این شکستگی‌ها با استفاده از نیل اینترامدولری (IMN) در سال‌های اخیر به دلیل مزایایی مانند عوارض زخم کمتر، زمان جراحی کوتاه‌تر و توانبخشی سریع‌تر، رایج‌تر شده است. درحالی‌که قرار دادن دو یا سه پیچ اینترلاک دیستال برای تثبیت مناسب نیل توصیه می‌شود، در برخی موارد به‌ویژه شکستگـی‌های بسیار دیستال، فضای کافی برای این امر وجـود ندارد. ارزیابی امکان‌پذیری و اثربخشی استفـاده از یک پیچ اینتـرلاک دیستال در فیکساسیون شکستگی ساده دیستال تیبیا با استفاده از IMN، در شرایطی که قـرار دادن پیچ‌های بیشتر امکان‌پذیر نیست.
مواد و روش‌ها: یک بیمار مرد ۳۸ ساله با شکستگی اسپیرال دیستال تیبیا و شکستگی پروگزیمال فیبولا، تحت درمان با نیل اینتـرامدولری و تنها یک پیچ اینتـرلاک دیستال قرار گـرفت. بیمار به مدت ۶ ماه پیگیـری شد و نتایج رادیولـوژیک و بالینی بررسی گردیدند.
یافته‌ها: در مدت پیگیری، هیچ‌گونه عارضه‌ای مانند جابجایی، بدجوش‌خوردن، عدم جوش‌خوردگی یا کوتاه شدن اندام مشاهده نشد. بیمار با نمره AOFAS معادل 85 و VAS برابر با 12، عملکرد و رضایت‌مندی مطلوبی را گزارش کرد.
نتیجه‌گیـری: در شکستگی‌های ساده و غیر چندتکه دیستال تیبیا، استفاده از نیل اینترامدولری همراه با تنها یک پیچ اینترلاک دیستال، در صورت محدودیت فضای استخوانی، می‌تواند روشی مؤثر و ایمن باشد. با توجه به مزایای چشم‌گیر روش IMN نسبت به دیگر روش‌ها، این رویکرد می‌تواند به‌عنوان یک گزینه درمانی در شرایط خاص مدنظر قرار گیرد. انجام مطالعات وسیع‌تر و مقایسه‌ای جهت تعمیم این نتایج ضروری است.

کلیدواژه‌ها